Giresun

[hurbyy]

Giresun ilinin merkezi olan şehirdir. Antik çağdaki ismi Kerasunta idi. Pek çok dilde benzer şekilde telaffuz edilen Kiraz kelimesi Giresun ile aynı kökten gelmektedir.

İl Merkezi Aksu ve Baltama vadileri arasında denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde kurulmuş olup, bu yarımadanın doğusunda ve 2km. açığında Doğu Karadeniz’in tek adası olan Giresun Ada’sı bulunmaktadır.

[Çağrıbey]

Giresun


http://www.devletonline.com/images/iller/giresun.jpg Giresun, Anadolu''nun
kuzey doğusunda , yeşille mavinin kucaklaştığı
Karadeniz''in inci kentlerinden birisidir.Şehir denize
doğru uzanan yarımadanın üzerinde yer
almaktadır.Yarımadanın karşısında Karadeniz''in tek
adası olan Giresun Adası(aratias),kentin bir
kolyesi gibi durmaktadır.Giresun ismi şehrin eski adı
olan Kerasus kelimesine dayanmaktadır.
İsmin kaynağı hakkında iki rivayet vardır. Bu
rivayetlerden birincisi Kerasus''da bol miktarda yetişen kirazdan geldiği, ikincisi de
yarınadanın denize doğru bir boynuz gibi uzaması
sebebiyle eski Yunanca''da boynuz anlamına gelen
Kerastan''dan üretildlğidir. Şehir Türk hakimiyeti
döneminde bugünkü söylenilişiyle anılmaya
başlanılmıştır. Sehrin nerede kulduğu ve
kimler tarafından iskan edildiği konusu
tartışmalıdır. Zira Ksenofos''un (M.Ö. 350) ifadeleri
daha XIX. yüzyılda şehrin nerde kurulduğu konusunda
terettütlere sebep olmuştur..Onun Trabzon''dan üç
günde Kerasus''a vardıklarını belirmesi Vakfıkebir
Körfezindeki Kireşon/kirazlık olarak bilinen yeri
işaret etmiş olabileceğini göstermektedir.Çoğrafi
Strabon Farnakia dediği şehrin bugünkü Giresun
kentinin olduğu yerde kurulduğu üzerinde
durmuştur.Roma''lı idareci Arrien Farnakia''nın eski
adının Kerasus olduğunu belirtmiştir. Buranın Sinoplu''lar
tarafından kurulduğunu yazmıştır.Böylece
araştırmacıların M.Ö. 183''de Sinop''u alan Pontus
Kralı Farnakies''in Giresun''un bugün bulunduğu
yarımadada Farnakia adlı bir kale inşa ettiği
bilahare buraya Kerasus dediğini ileri sürmelerine yol
açmıştır.Fakat topoğrafik çalışmalar yapan bazı
araştırmacılar Farnakia''nın bugünkü Yason Burnunda
bulunabileceği belirtilmiştir.Şehrin hakkında Roma,
Bizans ve Rum Pontus İmparatorluğu dönemine ait
tatminkar bilgiler yoktur.

[hurbyy]

Nüfus Yapısı
GİRESUN NÜFUS YAPISI



1997 yılı Genel Nüfus Tespit sonuçlarına göre, Giresun il nüfusu, 471.876'dır. 1990 yılında yapılan Genel Nüfus Sayımında bu rakam 499.087 iken, il nüfusunda önemsenecek ölçüde bir azalma olduğu gözlenmektedir.

Ülke genelinde nüfusu gittikçe azalan iller arasında Giresun ilk sıralarda gelmektedir.Haliyle bu rakamlar coğrafi nüfus yoğunluğunu da düşürmektedir.

Giresun il nüfusundaki azalma 1970 yıllardan itibaren başlamış, bugün ise ülke ortalamasının çok altında bir sonuç vermiştir, il nüfusunun azalma sebeplerinin başında göç gelmektedir.

Giresun hem göç veren, hem de göç alan bir ildir. Ancak gelen göçler gidenleri karşılamaktan çok uzaktır.

Giresun kent nüfusu 1927'den 1940 yılına kadar düzenli sayılabilecek bir artış göstermiştir. Giresun 19401ı yıllarda il dışına önemli miktarda göç vermeye başlamıştır. Başlangıçta II.Dünya savaşı ve baş gösteren kıtlığa bağlı olarak gelişen ve genellikle kentleri, özellikle Giresun kentini etkileyen göç, sonraları iş imkanlarının kısıtlılığı, ekim alanlarının darlığı ve tarım teknolojisinin geriliği yüzünden, il genelinde etkili olmaya başlamıştır.

1950 ve 1970 dönemi kent nüfusunun daha istikrarlı artış gösterdiği yıllar olmuştur. Ancak daha önce savaş ve kıtlık yüzünden başlayan kent dışına göç bu kez daha iyi olanaklar bulmak amacıyla sürmüş ve kentleşme hızında istenilen düzeye bir türlü çıkılamamıştır.

1970'li ve 1980'li yıllarda, ilden dışarıya göçün daha şiddetlenmesi sonucu nüfus artış hızı giderek düşmeye başlamıştır. 1970'te 32.522 olan kent nüfusu 1985'te 55.887'ye çıkmış ve yaklaşık %72 oranında büyümüştür. 1990 yılında 67.607 olan bu rakam, 1997 nüfus tespit sonuçlarında 74.868'e çıkmıştır.

Göç verme olgusu, nüfusu sürekli aşındırmakta ve çalışma çağındaki nüfus miktarını her geçen gün biraz daha daraltmaktadır.

Giresun'un göç verdiği illerin başında, İstanbul, Bursa, Sakarya, Samsun, Zonguldak ve Ankara gelmektedir. Göç genellikle aile düzeyinde gerçekleşmektedir. Göç edenler aile bağlarını tamamiyle koparmamakta ve bir kesimi emekliliklerinde ya da yaşlılıklarında tekrar Giresun'a dönmeyi yeğlemektedirler.

Giresun ilinde yalnızca merkez ilçede kentte yaşayanlar, kırsal kesimde yaşayanlardan fazladır. Kentlerde yaşayanların ilçe nüfusuna oranı %13 ile Dereli'de en düşük, %59 ile merkez ilçede en yüksektir.





YILLAR NÜFUS
1927 11.888
1950 12.507
1955 15.248
1960 19.902
1965 25.331
1970 32.522
1975 38.236
1980 45.691
1985 55.887
1990 67.607
1997 74.868




1997 GENEL NÜFUS TESPİT SONUÇLARINA GÖRE İL NÜFUS DURUMU
İLÇE ADI

MERKEZ KÖY TOPLAM
74.868 30.439 105.307

ALUCRA
12.436 6.034 18.470

BULANCAK
30.420 26.216 56.636

ÇAMOLUK
1928 8856 10.784

ÇANAKÇI
4011 6832 10.843

DERELİ
5451 22.247 27.698

DOĞANKEN!
3831 3488 7319

ESRİYE
12.246 16.349 28.595

EYNESİL
7844 8276 16.120

GÖRELE
22.554 20.225 42.779

GÜCE
3008 5245 8253

KEŞAP
8379 14.919 23.298

PİRAZİZ
7357 7817 15.174

S.KARAHİSAR
31.329 12.575 43.904

TİREBOLU
17.325 21 .307 38.632

YAĞLIDERE
3512 14.552 18.064
************************************ <<< Toplam 246.499 225.377 471 .878

Nüfus büyüklüğüne göre ülke genelinde 40.sırada yer alan Giresun ilinin yıllık nüfus artış hızı binde -0.29' dur. 1997 yılında yapılan Genel Nüfus Tespiti sonuçlarına göre toplam il nüfusunun 471.876 olması, 1990-1997 arasında şehir merkezinde yıllık nüfus artış hızı binde 11.24 olarak ortaya çıkarmaktadır.

[hurbyy]

http://www.imagehell.com/out.php/i47248_logo.bmpKaradeniz Bölgesi'nin Doğu Karadeniz Bölümü'nde yer alan Giresun ili, 37° 50've 39° 12'doğu boylamları ile 40° 07've 41° 08 kuzey enlemleri arasında bulunmaktadır. İl, doğusunda Trabzon ve Gümüşhane, batısında Ordu, güneyinde Sivas ve Erzincan, güneybatısında yine Sivas illeriyle komşu olup, kuzeyi Karadeniz ile kuşatılmıştır.

Giresun ili, 6.934 km* lik yüzölçümü ile ülke topraklarının binde 8,5'ini kaplamaktadır.1997 Nüfus sayım sonuçlarına göre, il nüfusu 471.876 olup kms'ye 72 kişi düşmektedir. Nüfus yoğunluğu, kıyı şeridinde il ortalamasının üzerinde iken, bu oran, kıyı şeridinden iç kesimlere doğru gidildikçe belirgin bir şekilde il ortalamasının altına düşmektedir.

İl merkezi, Aksu ve Batlama vadileri arasında denize doğru uzanan bir yarımada üzerinde kurulmuş olup, bu yarımadanın doğusunda ve 2 km. açığında Doğu Karadeniz'in tek adası olan Giresun Adası (Aretias) bulunmaktadır.




Giresun ili, yüzey şekilleri bakımından arızalı (engebeli) bir görünüşe sahiptir ve yüzey şekillerinin çatısını, Karadeniz kıyısı boyunca uzanan oldukça dar ve alçak düzlüklerden oluşan bir kıyı şeridi ile güneyde Kelkit Çayı Vadisi arasını kaplayan Giresun Dağları meydana getirir. Doğu Karadeniz Dağları'nın batıya doğru uzanan kollarından biri olan Giresun Dağları'nın doruk çizgisi, Kelkit vadisine Karadeniz kıyısından daha yakındır ve dik yamaçlarla iner; vadilerle yarılmış Karadeniz tarafında ise eğim daha azdır. Kıyı genellikle tepelik bir görünüşe sahiptir. Kıyıdan 50-60 km. içeride, kıyıya paralel olarak bir duvar gibi yükselen bu dağların ortalama yüksekliği 2000 m. olmakla birlikte bazı yerlerde 3000 m.yi aşar. Giresun Dağlan üzerindeki önemli yükseltiler şunlardır: Balaban Dağları {Abdal Musa Tepesi - 3.331 m.), Gavur Dağı Tepesi (3.248 m.), Kücükkor Tepesi (3.044 m.), Cankurtaran Tepesi (3278 m.), Karagöl Dağlan (Karataş Tepe:3.107m.), Kırkkızlar Tepesi (3.025 m.), Yürücek Tepesi (2313m.). Kıyıya paralel olarak uzanan bu dağlar üzerinde, kıyı ile iç kesimler arasındaki ulaşım, Şehitler Geçidi (2475 m.), Eğri-bel (2.075 m.) ve Fındıkbel (1750 m.)gibi geçitlerle sağlanır.

Şebinkarahisar, Alucra ve Güce ilçelerini içine alan ve daha az arızalı olan kesimde ortalama yükseklik 1000-1500m. civarında olup, arazi Kelkit Vadisine doğru eğimlidir.

İl genelinde az yer kaplayan ovaların büyük bölümü kıyı kesiminde toplanmıştır. Bu ovalar, su sorunu olmayan verimli tarım alanlarıdır. Kıyı kesimlerden başka, iç kesimlerde Kelkit Vadisi'nde Avutmuş Deresi'nin Kelkit Çayı ile birleştiği bölümde küçük, bazı düzlüklere rastlanır.

Giresun Dağları'nın 2000 m.yi aşan bazı kesimlerinde hayvancılık açısından da önem taşıyan birçok yayla yer alır. Giresun Dağları üzerindeki bu yaylaların başlıcaları; Kümbet, Kulakkaya, Bektaş, Tamdere, Karagöl, Eğribel, Kazıkbeli yaylalarıdır.

[hurbyy]

Giresun Dağları'nın kıyıya paralel olarak uzanışı, il toprakları üzerinde iki farklı iklim bölgesi oluşmasına neden olmuştur. Karadeniz kıyılarında ılık ve yağışlı iklim sürer. Uzun süreli gözlemlerin ortalamasına göre, merkezde yıllık sıcaklık ortalaması 14.2° C dir. En soğuk ay (Şubat) ortalama sıcaklığı 6.9° C, en sıcak ay (Ağustos) ortalaması ise, 22.3° C dir. Şimdiye kadar Giresun'da kaydedilen en düşük sıcaklık, 6 Şubat 1960'da -9.8° C, en yüksek sıcaklık ise 4 Ekim 1952'de 37.3° C olarak ölçülmüştür. Yağışlar pek boldur (Yıl ortalaması 1.305mm.). Yağışların mevsimlere dağılış payı yüzde olarak şöyledir.





Giresun'da Yıl Boyunca HavaDurumu
Kış %29
İlkbahar % 18.5
Yaz % 18.5
Sonbahar % 34






En çok yağış Ekim ve Kasım, en az yağış ise Mayıs ve Haziran aylarında görülür. Yağışın en fazla düştüğü aylarda, aylık ortalama yağış 140 mm.'yi aşarken, en az düştüğü aylarda 60 mm'nin altına inmez,

Yağışlı günlerin ortalama sayısı 184, kar yağışlı günler 6, karla örtülü günler sayısı 11'dir. Kıyıda görülen bu iklim şartları dağlık kesimlerde ve Kelkit havzasında değişir. Giresun Dağları'nın denize bakan yamaçları daha da yağışlıdır (2000 mm.). Kışlar daha serttir, kar örtüsü daha uzun süre kalıcıdır ve yazlar daha serindir. Kelkit vadisinde ise, kışlar sert, yağışlar azdır. Kıyıdaki Giresun kenti yılda ortalama olarak 1.200 - 1.300 mm. yağış alırken, Şebinkarahisar bunun yarısı kadar bile yağış almaz. En çok yağış da kıyı kesiminin tersine İlkbahar'da düşer.

Ortalama deniz suyu sıcaklığı 16.9° C dir ve deniz suyu sıcaklığının en yüksek değerlerine Temmuz -Ağustos aylarında ulaşılır (25° C).

RAKAMLARLA İKLİM
Ortalama Sıcaklık 13,5 Derece Açık Güneşli Gün Sayısı 34
En Sıcak Ay Ortalaması Temmuz 23.3 Derece Fırtınalı Gün Sayısı 2
En Soğuk Ay Ortalaması Mart 5 Derece En Yüksek Ort. Top Sıcaklığı 31.6 Derece
En Rutubetli Ay Mayıs % 85.4 En Düşük Ort. Top Sıcaklığı 2.0 Derece
Nemlilik Oranı % 79.7
Yıllık Yağış Miktarı 1293,7 mm.
Yağışlı Gün Sayısı 186 gün
Bir Yıldaki Donlu Gün Sayısı 10 gün
Kısmen Bulutlu Gün Sayısı 331